Category: ไม่มีหมวดหมู่

แถลงการณ์ การท่องเที่ยวอันดามันกำลังจะตายไปกับโรงไฟฟ้าถ่านหิน

diedโรงไฟฟ้าถ่านหินเป็นลางมรณะสำหรับการท่องเที่ยว
กระบี่ในฐานะพื้นที่การท่องเที่ยวระดับโลก ทริปแอดไวเซอร์ เว็บไซต์ท่องเที่ยวระดับโลก ได้เปิดเผยรายชื่อสถานที่ท่องเที่ยวที่ชนะรางวัล Travellers’ Choice™ awards for Destinations on the Rise หรือรางวัลที่บรรดานักท่องเที่ยวต่างยกให้ว่าเป็นสถานที่ท่องเที่ยวมาแรงใน ปี2558 ทั่วโลกมี 52 แห่งที่ได้รางวัล โดยมีสถานที่ท่องเที่ยวในไทยติดอันดับ 4 ของโลก และถือเป็นอันดับ 3 ของเอเชีย คือ อ่าวนาง เนื่องจากมีชายหาดสวยงามระดับโลก มีกีฬาทางน้ำให้สนุกสนานแต่ในขณะนี้แหล่งท่องเที่ยวดังกล่าวจะถูกทำลายโดย การสร้างโรงไฟฟ้าถ่านหินซึ่งกำลังจะดำเนินการก่อสร้างในพื้นที่ อ.เหนือคลอง จ.กระบี่
ข้อมูลสัมมนาเศรษฐกิจภาคใต้ของธนาคารแห่งประเทศไทยอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว มีการขยายตัวเพิ่มขึ้นมาก จำนวนนักท่องเที่ยวต่างประเทศ ที่เดินทางผ่านตรวจคนเข้าเมืองในภาคใต้ขยายตัวกว่า 4 เท่าตัว จาก 1.6 ล้านคนในปี 2538 เป็น 6.9 ล้าน คนในปี 2556 โดยในปี 2555 รายได้จากธุรกิจท่องเที่ยวของภาคใต้มีมูลค่า 382,491.6 ล้านบาท โดยร้อยละ 77.2 ของรายได้มาจากภาคใต้ฝั่งอันดามัน โดยรายได้จังหวัดกระบี่มีจำนวน 48,271 ล้านบาท ท่องเที่ยวไทย และมีส่วนสร้างมูลค่าให้ธุรกิจอื่น เช่น เฟอร์นิเจอร์ อาหาร สมุนไพร ธุรกิจสปาสุขภาพอนามัย การค้าของที่ระลึกและสินค้าพื้นเมือง บริการด้านโลจิสติกส์ และการจ้างงานในระดับต่างๆ ทั้งหมดนี้จะสูญเสียไปกับโรงไฟฟ้าถ่านหินซึ่งถือเป็นลางมรณะสำหรับการท่อง เที่ยว
ทำไมถึงต้องหยุดโรงไฟฟ้าถ่านหินกระบี่
คณะกรรมการระหว่างรัฐบาลว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (Intergovernmental Panel on Climate Change หรือ IPCC) ระบุในรายงานชิ้นใหญ่ฉบับล่าสุด หากต้องการจำกัดผลกระทบอันเป็นอันตรายร้ายแรงของการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ ต้องลดการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิส เป็นต้นว่า น้ำมัน, ก๊าซ, ถ่านหิน ให้น้อยลงมีงานวิจัยที่ชี้ให้เห็นผลกระทบมากมายของโรงไฟฟ้าถ่านหินเช่น
องค์กรที่ชื่อว่า “แพทย์เพื่อความรับผิดชอบต่อสังคม” (Physicians for Social Responsibilty) ซึ่งเป็นผู้มีส่วนร่วมรับรางวัลโนเบลเมื่อปี 2528 ได้ออกรายงานสรุปว่า “มลพิษจากถ่านหินมีผลเสียต่อทุกระบบของร่างกายมนุษย์ และมีส่วนสำคัญที่นำไปสู่ 4 ใน 5 โรคที่ทำให้คนอเมริกันตายมากที่สุด คือ โรคหัวใจ มะเร็ง โรคระบบหายใจส่วนล่าง และโรคสมองขาดเลือด” รายงานระบุอีกว่า “ทุกขั้นตอนที่เกี่ยวกับถ่านหิน ไม่ว่า การทำเหมือง การขนส่ง การล้าง การเผาไหม้ และการกำจัดของเหลือจากการเผาคือ ขี้เถ้าล้วนมีผลเสียต่อสุขภาพมนุษย์”
ขอเรียกร้องต่อคนไทยออกมาหยุดถ่านหินรักษาการท่องเที่ยวของประเทศ
เรามีทางออกเรื่องความมั่นคงด้านพลังงานด้วยการใช้พลังงานหมุนเวียนดังที่ ได้พิสูจน์เชิงรูปธรรมมาแล้วในยุโรปและสหรัฐอมเริกาโดยไม่ต้องใช้พลังงาน ถ่านหิน เราต้องกำหนดโจทย์ให้ชัดว่าเราต้องการความมั่นคงด้านพลังงานไม่ใด้ต้องการ ถ่านหินที่ทำลายชีวิต สิ่งแวดล้อม
ขอให้ผู้ถืออำนาจรัฐอย่าได้ตกเป็นทาสของพ่อค้าถ่านหิน จนนำไปสู่การทำลายทรัพยากรมนุษย์และสิ่งแวดล้อมของประเทศ ทั้งนี้การหยุดถ่านหินถือเป็นภารกิจสำคัญของคนไทยและชาวโลกที่ต้องร่วมกัน หยุดมหันตภัยรายนี้ให้จงได้
เครือข่ายปกป้องกระบี่จากถ่านหิน ๑๙ มกราคม ๒๕๕๘ ณ กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา

Advertisements

ศาลเพิกถอนการก่อสร้างโรงไฟฟ้าถ่านหินขนาด 3600 เมกะวัตต์ในประเทศอินเดีย เนื่องจากรายงานผลกระทบฯ ไม่สมบูรณ์

ศาลตัดสินเพิกถอนการก่อสร้างโรงไฟฟ้าถ่านหิน ขนาด 600 เมกะวัตต์ 2 โรงและ 800 เมกะวัตต์ 3 โรงที่ใช้ถ่านหินนำเข้า ของบริษัท IL&FS ในประเทศอินเดีย เนื่องจากมีการทำประเมินผลกระทบที่ไม่สมบูรณ์ โดยโครงการดังกล่าวนำไปสู่การพัฒนาและเป็นส่วนหนึ่งของอุตสาหกรรมหนักจากปิโตรเคมี และพื้นที่แห่งนี้ อาจถูกเรียกได้ว่า “พื้นที่มลพิษ” ที่ตั้งอยู่ใกล้กับป่าชายเลย Pichavaram ซึ่งมีผลต่อระบบความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งมีชีวิตและสิ่งแวดล้อมบอบบาง โครงการควรจะมีขอบเขตการประเมินผลกระทบที่ครอบคลุมและให้ความสำคัญกับระบบการดำรงอยู่ของสิ่งมีชีวิตและสิ่งแวดล้อม และให้ความสำคัญกับเรื่องสุขภาพ อีกทั้งการดำรงชีวิตของชุมชนท้องถิ่นด้วย

National Green Tribunal Quashes Environmental Clearance for 3600 MW IL&FS Thermal Power Plant, Tamil Nadu. Terms appraisal done by MoEF as ‘casual’ and without application of mind

Post by: Ritwick Dutta

In a significant decision, the National Green Tribunal (NGT) on 10-11-2014 quashed the Environment Clearance (EC) for the 3600 MW thermal power plant of IL&FS in Cuddalore, Tamil Nadu, on the ground that the project had not conducted a proper cumulative impact assessment of the project. The Court held that the cumulative impact assessment of the project, was conducted by the project proponent on the basis of incomplete information and “non-existent” standards, and the EC granted by the MoEF was without application of mind. The decision came as a result of the Appeal filed by local villagers around the project site.

The project was granted environment clearance on 31 May, 2010. The NGT, on 23 May, 2012, had stayed the EC and directed a cumulative impact assessment in. The entire exercise of cumulative impact assessment was completed by the project proponent within a period of 2 weeks without collecting any baseline data. Further, a large number of projects were not considered. “The project proponent considered the data available for eight industries only whereas … there are at least 45 industries in 25 km radius of the project and no reasons have been given as to why the same have not even found a mention in the study”, observed the Tribunal. Moreover, it was claimed that future projects are not even required to be considered to be part of the CIA. Ironically, the “Technical EIA guidance manual for thermal power plants” prepared for the Ministry of Environment and Forests, by the IL&FS Ecosmart Ltd, which is a sister concern of the project proponent, specifically mentions that all direct and indirect impacts of all reasonably foreseeable projects are required by be taken into account. Most shockingly, the standards used for the entire study were the “non-existent” National Ambient Air Quality Standard (NAAQS), 2005. The relevant standards are NAAQS 2009, which replaced the earlier NAAQS 1998. On the basis of these findings, the Tribunal categorically held that the Cumulative Environmental Impact Assessment was inadequate and erroneous.

The Tribunal was also severely critical of the “casual approach” of the EAC. The Expert appraisal committee, Chaired by V.P. Raja and constituting, inter alia, Prof C.R. Babu (Delhi University) and V.B. Mathur (Wildlife Institute of India) , approved the project without application of mind. So much so, they did not even notice the fact that the entire study was conducted on the basis of non-existent standards and several pollutants and industries were inexplicably omitted. Only certain cosmetic and irrelevant conditions were imposed and “the MoEF did nothing more than merely reiterating the conditions previously stipulated … in different language”.

Please find the link the final order:
http://greentribunal.gov.in/Writereaddata/Downloads/50-2012(PB-I)(APL)-10-11-2014.pdf

Detailed Note

T. Muruganandam v. Ministry of Environment and Forests (Appeal No. 50/2012) – Note by Preeti Dhar, Advocate, Legal Initiative for Forest and Environment, New Delhi

Background

The National Green Tribunal (NGT), in its judgment in T. Muruganandam v. Ministry of Environment & Ors dated 10/11/2014, quashed the Environment Clearance (EC) granted to the 2×600 MW and 3×800 MW imported coal based Thermal Power Plant by IL&FS in Cuddalore, Tamil Nadu. The project had been proposed to be a developed as a part of a Petroleum, Chemicals and Petrochemicals Region (PCPIR) with a port, several industries and associated development of infrastructure. Further, the area has a high Comprehensive Environmental Pollution Index (CEPI) index, and was, until recently, classified as a “critically polluted area”. It is also located close to the Pichavaram mangroves – an ecologically fragile ecosystem. The project would have a wide range of impacts on the stressed and fragile ecosystem, as well as the health and livelihood of local communities.

The EC for the Project was granted on 31 May, 2010, and challenged on the grounds, inter alia, that a cumulative impact assessment was not conducted for the project. On 23 May, 2012, the NGT, stayed the EC and directed the project proponent to conduct a cumulative impact assessment (CIA) study and directed the Ministry of Environment and Forests (MoEF) to review the EC on the basis of the CIA.

Pursuant to that, the project proponent conducted a “rapid cumulative impact assessment” (RCEIA) within 2 weeks – in a manner which was grossly inadequate. Despite that, the Expert Appraisal Committee (EAC) recommended the project to be approved and the MoEF issued a “Corrigendum to the Environmental Clearance” on 14 August, 2012, allowing the project.

This was challenged by the Appellants. The main contention of the Appellant was that the CIA was carried out hurriedly without adhering to accepted scientific parameters, rendering it to be mere “useless formality”. Further, the EAC and MoEF accepted the statements of the project proponent as the gospel truth and recommended the approval of the project without application of mind and with the addition of only some irrelevant and cosmetic additional conditions.

In this judgment, the Tribunal reviewed the nature and quality of the “rapid cumulative impact assessment” study of the project proponent, as well as the manner of review by the EAC and MoEF.

Issues

The decision examines broadly three issues –

1) what is cumulative impact assessment;
2) whether the project proponent has done an adequate cumulative impact study; and
3) whether the MoEF has adequately reviewed the project in light of the cumulative impact study
Each of these are briefly described:

1) What is “cumulative impact assessment”

The Tribunal observed:

Our effort in this case is to understand what Cumulative Impact Assessment Study is. An enquiring mind would start with the existing law as well as scientific literature and it might be found in persuasive precedents available in the domestic law/literature on closely related topics and at a time in persuasive foreign decision/literature which may show how other jurisdiction have resolved the problem. The value of foreign judgment depends upon the persuasive force of their reasoning. Principles of sustainable development and the precautionary principle as envisaged in the Section 20 of NGT Act, 2010 have been developed in international law but have been domesticated into national laws throughout the world and so in India. Thus the knowledge on the subject can be borrowed with rather a free disregard for political boundaries and jurisdictional boundaries i.e. from all sources Indian or Foreign for bettering our understanding.

The Tribunal also observed that the decisions of the Supreme Court were consistent with such an approach, and that the Tribunal itself had acknowledged the need for a cumulative impact assessment, especially where there is a dense concentration of projects (Sarpanch, Grampanchayat Tiroda vs. MoEF: Appeal No. 3 of 2011).

Further, the Tribunal makes it clear that the exercise needs to consider the cumulative impact of all reasonably foreseeable impacts, including indirect and induced impacts, of all the activity in the region. Ironically, as observed by the Tribunal, the scope of such an exhaustive CIA study is prescribed in the “Technical EIA guidance manual for thermal power plants prepared for the Ministry of Environment and Forests, Government of India by the IL&FS Ecosmart Ltd, a sister concern of the project proponent”.

Another interesting aspect is the term “Rapid Cumulative Impact Assessment”. The Tribunal made a categorical finding on the definition of a “Rapid Cumulative Impact Assessment” –

“as per the guidance manual of MoEF “The difference between Comprehensive EIA and Rapid EIA is in the time-scale of the data supplied. Rapid EIA is for speedier appraisal process. While both types of EIA require inclusion/ coverage of all significant environmental impacts and their mitigation, Rapid EIA achieves this through the collection of one season (other than monsoon) data only to reduce the time required. This is acceptable if it does not compromise on the quality of decision-making. The review of Rapid EIA submissions will show whether a comprehensive EIA is warranted or not”

2) Whether the project proponent has done an adequate cumulative impact study

The Tribunal made a detailed observation aout the nature and manner of cumulative impact assessment sudy done by the project proponent. The CIA study was done only as a mathematical exercise of including the data available from the EIA reports of certain projects in the region. In addition, several aspects were incomplete and misleading – both in the context of environmental impact and social impac. These were pointed out in the decision –

“The project proponent considered the data available for eight industries only whereas the appellant has revealed before us that there are at least 45 industries in 25 km radius of the project and no reasons have been given as to why the same have not even found a mention in the study. The information regarding the existing industries could have been obtained from the State Pollution Control Board … As regards the primary baseline data for 10 km radius, the report does not make a mention of the date of sampling and location of sampling which it would have been required to make in case of EIA reports. Interestingly, the parameters of Air quality (vide table 13), Ground water quality (vide table 14) and surface water quality (vide table 15) are observed to be exceeding the prescribed national standards and even then there is no explanation or discussion made with respect to such existing parameters.”

“Para 3.6 of the report reveals that project proponent did know that 17 out of 30 industrial unit in SIPCOT industrial complex were generating trade effluents and each of them had ETP. It further reveals that 9 out of 17 industries were discharging 38 treated effluent into the Bay of Bengal and 8 industries were having system to achieve zero discharge. Mere acknowledgment of these facts in Rapid Cumulative Impact Assessment Report/Study is not sufficient, there ought to have been collection of data in respect of treated effluent discharged in the sea and the study of its impact on the marine environment. Furthermore, no study on impact on Air quality as a result of emissions from each of such industry has been carried out.”

“In the instant case no modelling has been carried out for such future projects. RCEIA report under head ‘impacts predictions’ merely records that no significant impact is foreseen on land, water, noise, terrestrial ecology and socio-economic environment as the project activities are planned in a way that no adverse impact is likely to be caused and the existing industries were mandated to comply with the conditions of grant of EC/Consent. Academically, it appears to be a sound proposition but when one is expected to make studies regarding cumulative impacts of all the existing as well as proposed industries, it is expected to collect actual field data regarding each of the existing industry and together with information on proposed industry interprete its impacts on land, water, noise, terrestrial ecology and socio-economic environment. Nothing of such kind appears to have been done by the project proponent.
“Similarly, the report simply presents a fact that the mangroves in the coastal region of Tamil Nadu were seen in the study area only and in fact should have drawn attention to its significance.”

“The census data as regards socio-economic environment is presented, which is of very little significance to carry out socio-economic assessment of the existing and proposed projects in view of the fact that the industrialization bring in huge migrant work force”

“It was the duty of the Respondent No.3- project proponent to have actually collected baseline data in respect of ozone concentration. However, more so with the setting up of the petro-chemical industries it being PCPIR region, the concentration of VOC and NOX in ambient air is expected to rise and consequently, there should be incremental change in ozone levels… Thus, the RCEIA report suffers from material short coming (as indicated in para 45 onwards) and to that extent the Cumulative Impact Assessment Study remains flawed”

3) Whether the MoEF has adequately reviewed the project in light of the cumulative impact study

It is clear from the appriasal process that there was no independent scrutiny of the RCEIA study prepared by the project proponent. The facts presented by the project proponent are accepted at face value, and even glaring mistakes were not detected by “expert” appraisal bodies.

“On complete reading of the minutes, particularly, in reference to the rival submissions and the observations made there is no whisper of reasons which could have prompted the additional conditions for issuance of EC. How the EAC/MoEF was satisfied with the response of the Project proponent on technical issues raised by the appellants … is unclear from the record. Logic and technique which could have probably outweighed submissions of the appellants striking at the very root of Cumulative Impact Assessment Study in question is not apparent from the entire text of EAC minutes. Apparently, the EAC had acknowledged the impact of the industries in the region on the environment but had not perceived its extent and, therefore, expressed need for further monitoring of sea water and sediment quality in the impacted zone and left the mitigative measures, requisite for regulating its adverse impacts in the hands of the Project Proponent.”

“RCEIA Study is expected to give clear insight into the local conditions that would have been obtaining and would be obtained in the region as a result of cumulative effects/impacts of projects- past present and future on the environment. Normally, therefore, a good RCEIA study would have helped to understand the probable changes in the quality of water and temperature of the sea water due to such cumulative impacts and the temperature to be achieved in context with the local conditions and depending thereupon a suitable diffuser system to minimise the impact of turbidity, salinity and temperature could have been suggested as a condition by the EAC. This clearly demonstrates that the RCEIA Study in question was neither adequate and in fact was erroneous nor was the application of mind done by the EAC to such study.”

The exercise was therefore merely cursory. The most striking illustration of this is the fact that the entire RCEIA Report refers to the National Ambient Air Quality Standard (NAAQS), 2005 Standards, whereas in reality, such standards are non-existent. The relevant standards are those of 2009, and mentions several pollutants, which are not even mentioned or accounted for in the RCEIA. Therefore, it was clearly not merely a typographical error, as claimed by the project proponent in the course of the argument. The Tribunal observed,

“Perusal of the additional conditions imposed by EAC as referred to at para 24 of the minutes indicates a casual approach as these conditions are extremely general in nature and do not prescribe extent or level of work required to be carried out and in the absence of any specifics, such conditions shall remain on paper without being effectively monitored for implementing the conditions and the mitigative measures required. Such casual approach is … demonstrated from the fact EAC/MoEF remained unmindful of NAAQS 2009 in face of reference in RCEIA Report to non-existent NAAQS 2005”

“We are, therefore, of the considered opinion that the EAC failed to apply its mind to the material placed before it by the rival parties and proceeded to recommend the conditions purportedly for safeguarding the environment. Reading of the conditions stipulated in the corrigendum show that the MoEF did nothing more than merely reiterating the conditions previously stipulated in the corrigendum dated 14th August, 2012 in different language.”

Decision

The Tribunal, appreciating the shortcomings at every level of preparation and appraisal of the cumulative impact assessment study, quashed the EC (corrigendum EC dated 14-08-2012) issued by the MoEF to the project. It directed “a fresh review of the environmental Clearance on the basis of fresh cumulative impact assessment study as indicated above needs to be ordered. However, it is clarified that additional baseline data of each and every industry- existing as well proposed falling within 25 km radius of the project as indicated above needs to be gathered for the purposes of cumulative impact assessment study as the real changes are noticed in subsequent steps of impact prediction and modelling.”

=========

Ranjan Panda
Convenor, Combat Climate Change Network, India

ชาวประมงกระบี่รวมพลังเรียกร้องขยายพื้นที่ชุ่มน้ำปากแม่น้ำกระบี่แทนโครงการโรงไฟฟ้าถ่านหิน

ชาวประมงกระบี่รวมพลังเรียกร้องขยายพื้นที่ชุ่มน้ำปากแม่น้ำกระบี่แทนโครงการโรงไฟฟ้าถ่านหิน
ที่มา กรีนพีซเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

2014-11-09-Protect Krabi-Baramee Temboonkiat001

2014-11-09-Protect Krabi-Baramee Temboonkiat002

2014-11-09-Protect Krabi-Baramee Temboonkiat003

2014-11-09-Protect Krabi-Baramee Temboonkiat004

2014-11-09-Protect Krabi-Baramee Temboonkiat005

2014-11-09-Protect Krabi-Baramee Temboonkiat006

2014-11-09-Protect Krabi-Baramee Temboonkiat007

2014-11-09-Protect Krabi-Baramee Temboonkiat008

THAILAND - KRABI, November 9, 2014 : Local fishers gather around a giant banner with a message “Protect Krabi” as they take part during a demonstrate against a local coal-fired power plant project at the mangrove area in Krabi’s river estuary on November 9, 2014. More than 70 local fishing boats and local fishers are protesting against a local coal-fired power plant project. (Photo by ©Greenpeace)

THAILAND - KRABI, November 9, 2014 : Local fishers gather around a giant banner with a message “Protect Krabi” as they take part during a demonstrate against a local coal-fired power plant project at the mangrove area in Krabi’s river estuary on November 9, 2014. More than 70 local fishing boats and local fishers are protesting against a local coal-fired power plant project. (Photo by ©Greenpeace)

THAILAND - KRABI, November 9, 2014 : Local fishers gather around a giant banner with a message “Protect Krabi” as they take part during a demonstrate against a local coal-fired power plant project at the mangrove area in Krabi’s river estuary on November 9, 2014. More than 70 local fishing boats and local fishers are protesting against a local coal-fired power plant project. (Photo by ©Greenpeace)

THAILAND - KRABI, November 9, 2014 : Local fishers gather around a giant banner with a message “Protect Krabi” as they take part during a demonstrate against a local coal-fired power plant project at the mangrove area in Krabi’s river estuary on November 9, 2014. More than 70 local fishing boats and local fishers are protesting against a local coal-fired power plant project. (Photo by ©Greenpeace)

THAILAND - KRABI, November 9, 2014 : Local fishers gather around a giant banner with a message “Protect Krabi” as they take part during a demonstrate against a local coal-fired power plant project at the mangrove area in Krabi’s river estuary on November 9, 2014. More than 70 local fishing boats and local fishers are protesting against a local coal-fired power plant project. (Photo by ©Greenpeace)

THAILAND - KRABI, November 9, 2014 : Local fishers gather around a giant banner with a message “Protect Krabi” as they take part during a demonstrate against a local coal-fired power plant project at the mangrove area in Krabi’s river estuary on November 9, 2014. More than 70 local fishing boats and local fishers are protesting against a local coal-fired power plant project. (Photo by ©Greenpeace)

THAILAND - KRABI, November 9, 2014 : Local fishers gather around a giant banner with a message “Protect Krabi” as they take part during a demonstrate against a local coal-fired power plant project at the mangrove area in Krabi’s river estuary on November 9, 2014. More than 70 local fishing boats and local fishers are protesting against a local coal-fired power plant project. (Photo by ©Greenpeace)

THAILAND - KRABI, November 9, 2014 : Fishing boat drag a giant banner with a message “Protect Krabi” as they take part during a demonstrate against a local coal-fired power plant project at the mangrove area in Krabi’s river estuary on November 9, 2014. More than 70 local fishing boats and local fishers are protesting against a local coal-fired power plant project. (Photo by ©Greenpeace)

รัฐบาลไทยพลาด ไม่เข้าร่วม “อนุสัญญามินามาตะฯ” เครือข่ายต้านมลพิษไทย-เทศจี้เร่งทำภาคยานุวัติคุมสารปรอท

111

4 พ.ย. 57 (กรุงเทพฯ) – มูลนิธิบูรณะนิเวศร่วมกับเครือข่ายประชาชนต้านมลพิษทั้งในไทยและต่างประเทศ เรียกร้องรัฐบาลไทยเร่งกู้หน้า ภายหลังจากที่ผู้แทนรัฐบาลไทยพลาดท่าลงนามร่วมอนุสัญญามินามาตะฯ ไม่ทันเวลา โดยต้องเร่งทำภาคยานุวัติ ดำเนินนโยบายและมีมาตรการป้องกันภัยจากสารปรอทตามอนุสัญญาฯ เพื่อควบคุมอุตสาหกรรมบางประเภท เช่น โรงไฟฟ้าถ่านหิน อุตสาหกรรมปิโตรเคมี เตาเผาขยะ และบรรดาสินค้าที่มีสารปรอทเป็นส่วนประกอบ

เมื่อวันอังคารที่ 4 พฤศจิกายน 2557 มูลนิธิบูรณะนิเวศ ร่วมกับเครือข่ายระหว่างประเทศว่าด้วยการกำจัดสารพิษตกค้างยาวนานในสิ่งแวดล้อม (IPEN) กลุ่มกรีนพีช นักวิชาการ และตัวแทนชุมชนจากพื้นที่ต่างๆ เช่น ระยอง ปราจีนบุรี ฉะเชิงเทรา และกระบี่ ได้ร่วมกันจัดงานแถลงข่าวเพื่อเรียกร้องให้รัฐบาลเร่งอนุวัติตามเนื้อความอนุสัญญามินามาตะว่าด้วยสารปรอท ซึ่งปัจจุบันมี 128 ประเทศทั่วโลกได้ลงนามไปแล้ว รวมถึงประเทศในกลุ่มอาเซียน ได้แก่ กัมพูชา ฟิลิปปินส์ มาเลเซีย เวียดนาม สิงคโปร์ และอินโดนีเซีย ตลอดจนกลุ่มประเทศคู่ค้าที่สำคัญของไทย เช่น จีน ญี่ปุ่น สหรัฐอเมริกา สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ออสเตรเลีย เกาหลีใต้ อินเดีย และสหภาพยุโรป เป็นต้น นอกจากนี้มี 7 ประเทศให้สัตยาบันแล้ว ขณะที่ประเทศไทยลงนามไม่ทันจึงพลาดโอกาสการเป็นประเทศภาคีของอนุสัญญาฉบับนี้ ซึ่งก่อให้เกิดความเสียหายรุนแรงต่อภาพลักษณ์ของประเทศ และจะก่อให้เกิดอุปสรรคสำหรับการค้าระหว่างประเทศด้วย
เพ็ญโฉม แซ่ตั้ง ผู้อำนวยการมูลนิธิบูรณะนิเวศ กล่าวว่า ขณะนี้มีผู้แทนรัฐบาลจากกว่า 100 ประเทศเดินทางมายังกรุงเทพฯ เพื่อร่วมเวทีประชุมระหว่างรัฐบาลที่จะมีการเจรจาเกี่ยวกับอนุสัญญามินามาตะว่าด้วยสารปรอท ภายใต้เป้าหมายร่วมกันพัฒนาแนวทางและมาตรการต่างๆ ที่จะนำไปสู่การ “ปกป้องสุขภาพมนุษย์และสิ่งแวดล้อมจากกิจกรรมต่างๆ ที่ก่อให้เกิดการปลดปล่อยสารปรอทและสารประกอบของปรอท” เช่น การควบคุมการปล่อยสารปรอทจากโรงไฟฟ้าถ่านหิน เตาเผาขยะ และอุตสาหกรรมบางประเภท รวมทั้งการกำหนดนโยบายการเลิกผลิตและเลิกใช้ผลิตภัณฑ์ที่มีการใช้สารปรอทเป็นส่วนผสม อย่างไรก็ตาม สิ่งที่น่าขื่นขันก็คือรัฐบาลไทยที่เป็นเจ้าภาพกลับไม่ได้มีโอกาสที่จะเข้าเป็นภาคีอนุสัญญาฉบับนี้แล้ว เนื่องจากการตัดสินใจที่ผิดพลาดของรัฐบาลที่ขาดวิสัยทัศน์ ไม่เห็นความสำคัญของเรื่องนี้ จนทำให้ลงนามรับรองอนุสัญญาฯ ไม่ทันเวลา
ทั้งนี้ ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ระหว่างวันที่ 3-7 พฤศจิกายนนี้ โครงการสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติ (UNEP) ได้จัดการประชุมเรื่องอนุสัญญามินามาตะฯ ขึ้น ณ สำนักงานคณะกรรมาธิการเศรษฐกิจและสังคมแห่งสหประชาชาติสำหรับเอเชียและแปซิฟิก (UNESCAP) กรุงเทพฯ
แมนนี่ คาลอนโซ ประธานร่วมของเครือข่ายระหว่างประเทศว่าด้วยการกำจัดสารพิษตกค้างยาวนานในสิ่งแวดล้อม (IPEN) กล่าวว่า สหประชาชาติและประเทศสมาชิกได้รับรองอนุสัญญามินามาตะฯ เมื่อเดือนตุลาคมปีที่แล้ว ที่เมืองคุมาโมโต ประเทศญี่ปุ่น หลังจากที่ผู้แทนรัฐบาลต่างๆ รวมถึงผู้แทนรัฐบาลไทย ใช้เวลาเจรจาต่อรองนานกว่า 3 ปี จึงเป็นที่ยุติและให้การรับรอง ในส่วนของ IPEN กำลังสนับสนุนให้รัฐบาลประเทศต่างๆ อย่างน้อย 50 ประเทศ ให้สัตยาบันอนุสัญญาฯ เพื่อทำให้อนุสัญญาฯ ฉบับนี้มีผลบังคับใช้ ซึ่งจะส่งผลให้แต่ละประเทศต้องปรับปรุงกฎหมายของตนเพื่อควบคุมมลพิษจากสารปรอท และมีการจัดทำแผนปฏิบัติการเพื่อศึกษาและสำรวจอย่างจริงจังว่า แต่ละประเทศมีอะไรเป็นแหล่งกำเนิดหรือแหล่งปล่อยสารปรอทสู่สิ่งแวดล้อมบ้าง เพื่อจะได้วางแผนป้องกันต่อไป และฟื้นฟูพื้นที่ปนเปื้อนสารปรอทเพื่อความปลอดภัยต่อสุขภาพและสิ่งแวดล้อม เช่น การสนับสนุนการใช้เทคโนโลยีที่ดีที่สุด การพัฒนาแนวทางปฏิบัติด้านสิ่งแวดล้อมที่ดีที่สุด เป็นต้น
ทานิ โยอิจิ ผู้แทนจากกลุ่มผู้ป่วยโรคมินามาตะและกลุ่มพลเมืองผู้สนับสนุนอนุสัญญาสารปรอท ประเทศญี่ปุ่น กล่าวในการแถลงข่าวว่า อยากให้รัฐบาลแต่ละประเทศสร้างสังคมที่ปลอดภัยจากพิษภัยของสารปรอท เนื่องจากกรณีโรคมินามาตะที่เกิดจากสารปรอทที่โรงงานอุตสาหกรรมปล่อยสู่สิ่งแวดล้อมนั้น เป็นโศกนาฏกรรมครั้งรุนแรงที่สุดของคนญี่ปุ่นและเป็นบทเรียนที่สร้างความสูญเสียแก่มนุษยชาติมากพอแล้ว อารยชนทุกคนต้องร่วมมือกันป้องกันไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบเดียวกันนั้นขึ้นอีก ทั้งนี้เขาหวังว่า จะไม่มีที่ใดในโลกต้องเผชิญกับโรคมินามาตะอีก
ดร. อาภา หวังเกียรติ นักวิชาการจากวิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ชี้ว่า อนุสัญญามินามาตะฯ นี้กำหนดให้มีการควบคุมแหล่งกำเนิดสารปรอท ซึ่งเป็นสารเคมีที่ตกค้างยาวนานในสิ่งแวดล้อม สะสมในห่วงโซ่อาหาร และก่อให้เกิดผลกระทบร้ายแรงต่อสุขภาพมนุษย์และสิ่งแวดล้อม โดยตามอนุสัญญาฯ จะควบคุมแหล่งกำเนิดทั้ง 2 ประเภท คือ แหล่งกำเนิดแบบจงใจ เช่น ผลิตภัณฑ์ที่เติมสารปรอทในกระบวนการผลิต และอุตสาหกรรมที่เติมสารปรอทในกระบวนการผลิต เช่น เหมืองแร่ทองคำที่ใช้สารปรอทเป็นสารสกัดแร่ อุตสาหกรรมเคมีที่ใช้ปรอทเป็นสารเร่งปฏิกิริยา เช่น โรงงานผลิตไวนิล คลอไรด์ โมโนเมอร์ (VCM) และโรงงานคลอร์อัลคาไล และแหล่งกำเนิดแบบไม่จงใจ เช่น อุตสาหกรรมที่ระบุในภาคผนวก D ได้แก่ การใช้ถ่านหินเป็นเชื้อเพลิงในโรงไฟฟ้า และโรงงานอุตสาหกรรม โรงหลอมโลหะ (ตะกั่ว สังกะสี ทองแดง ทอง) เตาเผาขยะ เตาเผาปูนซีเมนต์ เป็นต้น
จริยา เสนพงศ์ ผู้ประสานงานด้านพลังงานและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ กรีนพีซเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กล่าวว่าอนุสัญญาว่าด้วยสารปรอทเป็นเพียงมาตรการเบื้องต้นที่ทุกประเทศทั่วโลกจำเป็นอย่างยิ่งยวดต้องลงนาม
“ประเทศไทยเพิกเฉยต่อการจัดการสารปรอทมาตลอด ซึ่งนอกจากจะไร้ความรับผิดชอบต่อพลเมืองของประเทศตนเองแล้ว ยังเพิกเฉยต่อพลเมืองของประเทศอื่นด้วย เพราะการปนเปื้อนของสารปรอทไร้พรมแดน มาตรการที่เข้มงวดของการปล่อยสารปรอทตามอนุสัญญาคือการดักจับโดยพัฒนาเทคโนโลยีขึ้นมา แต่ความเป็นจริงแล้ว ประชาชนของประเทศไทยกำลังก้าวหน้ามากกว่านั้น จากการลุกขึ้นมาต่อสู้ให้รัฐบาลยกเลิกถ่านหินในแผนพัฒนากำลังผลิตไฟฟ้าฉบับใหม่ของประเทศที่มีแนวโน้มจะเพิ่มการใช้ถ่านหินในประเทศมากขึ้นจากแผนพีดีพีเดิมเพราะนี่คือการปลอดปรอทอย่างแท้จริง” ผู้แทนจากกรีนพีซกล่าว
ทางสมศักดิ์ นบนอบ ผู้ใหญ่บ้านตำบลปกาสัย อำเภอเหนือคลอง จังหวัดกระบี่ ซึ่งเป็นพื้นที่เป้าหมายของโครงการโรงไฟฟ้าถ่านหินกระบี่และท่าเทียบเรือถ่านหินกระบี่ กล่าวว่า “การจัดทำรายงานผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมและสุขภาพปกปิดข้อมูลเรื่องผลกระทบและสารเคมีที่จะเกิดขึ้นกับประชาชนในจังหวัดกระบี่ กฟผ.ไม่เคยพูดว่า ถ่านหินมีสารเคมีอะไรบ้าง พูดแต่ว่าถ่านหินสะอาด เมื่อถูกโต้แย้งจากประชาชนในพื้นที่มากขึ้นก็เปลี่ยนใช้คำว่าเทคโนโลยีถ่านหินสะอาด และล่าสุดในรายงานค.3 ในประเด็นโลหะหนักเขียนว่า สารเคมีที่ปล่อยทุกตัวอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานและยอมรับได้ ถามว่าคำว่ายอมรับได้ ใครยอมรับได้”

ด้านสมบุญ พัชรไพบูลย์ ผู้ใหญ่บ้านที่ตำบลท่าตูม อำเภอศรีมหาโพธิ์ จังหวัดปราจีนบุรี ซึ่งเป็นพื้นที่ที่เคยมีการศึกษาการปนเปื้อนสารปรอทในปลาและในคนโดยมูลนิธิบูรณะนิเวศเมื่อปลายปี 2555 กล่าวว่า ในหลายปีที่ผ่านมาชาวบ้านที่ท่าตูมเดือดร้อนจากปัญหามลพิษอุตสาหกรรมอย่างมาก ทั้งฝุ่นและขี้เถ้าจากโรงไฟฟ้าถ่านหิน กลิ่นเหม็น และน้ำเสียจากโรงงานอุตสาหกรรม ชาวบ้านทุกวันนี้กลัวอันตรายจากสารปรอทกันมาก แม้ว่า ในช่วงเกือบสองปีที่ผ่านมากรมโรงงานอุตสาหกรรมมีการตั้งคณะกรรมการไตรภาคีขึ้นมาแก้ปัญหาสารปรอทที่ตำบลท่าตูม แต่จนวันนี้ก็ยังไม่มีการฟื้นฟูคลองชลองแวงให้ปลอดภัยและมีสภาพกลับมาดีตามเดิม “ทุกวันนี้ เรายังไม่รู้กันเลยว่า มีโรงงานอะไรบ้างที่เป็นแหล่งปล่อยสารปรอทลงในแหล่งน้ำและทำให้ชาวบ้านเดือดกัน”
เพ็ญโฉม แซ่ตั้ง ผู้อำนวยการมูลนิธิบูรณะนิเวศกล่าวสรุปว่า “ความไม่รู้นี้ไม่จำเฉพาะแต่ที่ท่าตูมเท่านั้น แต่เป็นสถานการณ์ของทั้งประเทศ โดยที่ประเทศไทยมีอุตสาหกรรมที่เป็นแหล่งกำเนิดสารปรอทกระจายอยู่ในหลายพื้นที่ มีการลักลอบทิ้งขยะอันตรายอยู่ทั่วไป แต่ไม่มีข้อมูลชัดเจนเพียงพอว่าคือที่ใดบ้าง ดังนั้นความเสี่ยงที่กระจายอยู่ทั่วประเทศจึงเป็นความเสี่ยงที่อยู่ในความมืด แม้รัฐบาลไทยไม่ลงนามร่วมในอนุสัญญามินามาตะฯ แต่ก็สามารถปฏิบัติตามพันธะของอนุสัญญา เพื่อเป็นจุดเริ่มต้นของการมีนโยบายการควบคุมสารปรอทอย่างจริงจัง และพัฒนามาตรการเพื่อให้คนไทยและสังคมไทยพ้นจากภัยสารปรอท

แถลงการณ์ขาหุ้นปฏิรูปพลังงาน ฉบับที่ ๔

4thstatement

หยุดสัมปทานปิโตรเลียมรอบ ๒๑ – หยุดโรงไฟฟ้าถ่านหินภาคใต้

ปัญหาสำคัญที่สุดในปิโตรเลียมของประเทศไทยคือ การขาดอธิปไตยในปิโตรเลียม เราไม่มีกรรมสิทธิ์ในปิโตรเลียม ไม่มีกรรมสิทธิ์ในข้อมูลปิโตรเลียม ไม่มีกรรมสิทธิ์ในอุปกรณ์การผลิต เราจึงไม่สามารถนำปิโตรเลียมในแผ่นดินของเราเอง นำมาจัดสรรให้ประชาชนใช้ก่อนในราคาที่เป็นธรรม ทั้งนี้เพราะกรรมสิทธิ์ตกเป็นของบริษัทเอกชนทันทีที่มีการสัมปาทาน ทุกประเทศในกลุ่มอาเซียนและอีกกว่า๔๐ประเทศทั่วโลกจึงเปลี่ยนมาเป็นระบบแบ่งปันผลผลิต เพราะเหตุผลสำคัญที่สุดคือ กรรมสิทธิ์ในปิโตรเลียมจะคืนกลับมาสู่ประชาชน

กว่า ๔๐ ปีมาแล้วที่เราสูญเสียกรรมสิทธิ์ปิโตรเลียมในแผ่นดินของเราเอง ตั้งแต่การมีพรบ.ปิโตรเลียม ปี ๒๕๑๔ โดยรัฐไม่เคยตระหนักที่จะเอาอธิปไตยในปิโตรเลียมคืนมา และในครั้งนี้ยังเปิดให้มีการสัมปทานรอบ๒๑ ด้วยการหยิบยื่นกรรมสิทธิ์ในปิโตรเลียมให้กับบริษัทเอกชนต่อไป

เราในฐานะประชาชนมิได้มีเจตนาในการยื่นข้อเรียกร้องให้หยุดการขุดเจาะปิโตรเลียม แต่ขอให้มีการเปลี่ยนระบบในการจัดการปิโตรเลียมของประเทศ ก่อนการเปิดให้มีการขุดเจาะปิโตรเลียมในรอบใหม่ ด้วยการเปลี่ยนจากระบบสัมปทานมาสู่ระบบแบ่งปันผลผลิต เพื่อนำไปสู่การสร้างกลไกการตั้งบริษัทน้ำมันแห่งชาติในการจัดการปิโตรเลียมให้ประชาชนใช้ก่อนในราคาที่เป็นธรรม

ปรากฎว่าผู้ถืออำนาจรัฐมิได้ตระหนักถึงการสูยเสียอธิปไตยในปิโตรเลียมของประเทศ กลับปล่อยให้มีการสัมปาทานปิโตรเลียมรอบ๒๑ต่อไป ขาหุ้นปฏิรูปพลังงานจึงขอประกาศว่าจะดำเนินการรักษาปิโตรเลียมให้กลับมาสู่อธิปไตยของคนไทยจนถึงที่สุดด้วยการไม่ยอมให้มีการสัมปทานปิโตรเลียมรอบ๒๑เกิดขึ้นก่อนการเปลี่ยนระบบมาสู่การแบ่งปันผลผลิต

กฎอัยการศึกในปัจจุบันได้สกัดกั้นการทำหน้าที่และสิทธิในการรักษาปิโตรเลียมของประชาชนอีกทั้งยังทำหน้าที่คุ้มกันกลุ่มทุนพลังงานด้านปิโตรเลียม ตลอดจนนายทุนเหมืองถ่านหินด้วยการผลักดันการสร้างโรงไฟฟ้าถ่านหินในพื้นที่ภาคใต้อย่างเต็มที่ ทั้งหมดนี้จึงมีคำถามว่ารัฐบาลในขณะนี้จัดการพลังงานเพื่อประชาชนหรือเพื่อกลุ่มทุนกันแน่ ทั้งที่มีรูปธรรมชัดเจนว่าทางออกด้านความมั่นคงด้านไฟฟ้านั้นสามารถจัดการโดยยึดหลัก กระกายผู้ผลิตกระจายที่มาของไฟฟ้า เราควรปลดล๊อกกฎหมายให้ประชาชนทั้งประเทศสามารถเป็นเจ้าของโรงไฟฟ้าขนาดเล็กจากพลังงานสะอาด ซึ่งเป็นทางออกของความมั่นคง ไม่ใช่การผูกขาดเชื้อเพลิง ผูกขาดผู้ผลิตอย่างที่ กฟผ. กำลังดำเนินการอยู่ในขณะนี้

สภาปฏิรูปด้านพลังงานจะเป็นเพียงโรงละครที่หลอกประชาชน เพราะเรื่องสำคัญด้านพลังงานรัฐบาลชุดนี้ได้อนุมัติไปหมดแล้ว ไม่เหลืออะไรให้ปฏิรูปอีก…จึงถึงเวลาที่ประชาชนต้องออกมาปกป้องอธิปไตยด้านพลังงานของชาติอีกครั้ง

ขาหุ้นปฏิรูปพลังงาน ๑๔ ตุลาคม ๒๕๕๗

แถลงการณ์เครือข่ายปกป้องกระบี่จากถ่านหิน

photo.php

แถลงการณ์
เครือข่ายปกป้องกระบี่จากถ่านหิน


กองทุน The Rockefeller Brothers Fund ได้ออกประกาศหนึ่งวัน ก่อนที่ผู้นำโลกจะมาประชุมเรื่องสภาวะโลกร้อนที่สำนักงานใหญ่องค์การสหประชาชาติ ว่าด้วยเรื่องการจะถอนตัวออกจากการลงทุนในพลังงานฟอสซิลโดยจะลดให้เหลือไม่ถึง 1% ภายในปี 2557 นี้ ซึ่งเป็นการยืนยันว่าการผลิตไฟฟ้าจากพลังงานสกปรกกำลังเดินไปสู่ “ก้นหอยแห่งความตาย”

การประกาศปิดโรงไฟฟ้าถ่านหินกว่า ๑๕๐ โรง ในประเทศสหรัฐอเมริกาและหลายประเทศในทวีปยุโรป รวมทั้งประเทศพม่าซึ่งเป็นประเทศเพื่อนบ้านของเรา แสดงให้เห็นการตกผลึกเชิงนโยบายว่าการสร้างโรงไฟฟ้าถ่านหินไม่อาจเกิดขึ้นในประเทศของพวกเขาได้อีกต่อไป ประเทศส่วนใหญ่ในโลกจึงมีแนวโน้มที่ตรงกันในการประกาศหยุดใช้โรงไฟฟ้าถ่านหิน และสนับสนุนการผลิตใช้พลังงานหมุนเวียน

คำถามจึงมีอยู่ว่าเหตุใดประเทศไทยจึงประกาศสร้างโรงไฟฟ้าถ่านหินโรงใหม่จำนวนหลายโรง ทั้งที่ประเทศเรามีทรัพยากรมากมาย รวมทั้งเป็นประเทศเขตร้อนที่สามารถใช้พลังงานแสงอาทิตย์ได้เป็นอย่างดี การสร้างโรงไฟฟ้าถ่านหินครั้งนี้แฝงนัยยะของการรับใช้ทุนพลังงานใช่หรือไม่ จึงเร่งรัดผลักดันการสร้างโรงไฟฟ้าขนาดใหญ่ในพื้นที่ภาคใต้ ข้อสังเกตคือมีกลุ่มทุนพลังงานได้ทำการสัมปทานเหมืองถ่านหินไว้แล้ว โดยเฉพาะจากประเทศอินโดนีเซียและออสเตรเลีย ทำให้เรา – ประชาชน ต้องตกเป็นทาสของการผูกขาดของกลุ่มทุนพลังงาน และต้องเป็นผู้รับกรรมจากผลกระทบที่ไม่อาจเยียวยาได้

การวางแผนสร้างโรงไฟฟ้าถ่านหินในจังหวัดกระบี่ ทำให้ประชาชนเป็นเพียงเหยื่อของกลุ่มทุนพลังงาน
ทำให้พวกเราไม่อาจนิ่งดูดายต่อผลกระทบที่จะเกิดกับชีวิตของประชาชนรวมถึงหายนะทางสิ่งแวดล้อมได้ เพราะธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเป็นมรดกที่ล้ำค่าที่สุดสำหรับลูกหลานเราในอนาคต สิ่งที่เกิดขึ้นตามกระบวนการEIAเป็นเพียงการเล่นละครเพื่อสร้างความชอบธรรมให้กับกลุ่มทุนพลังงานเท่านั้น เราจึงไม่สามารถยอมรับต่อกระบวนการดังกล่าวได้ เพราะยุทธศาสตร์ของเราชัดเจนแล้วว่า เราไม่ต้องการโรงไฟฟ้าถ่านหิน จึงไม่จำเป็นต้องพูดถึงกระบวนการเพื่อที่จะทำให้โรงไฟฟ้าถ่านหินเกิดขึ้นได้อีกต่อไป

กระบวนการ ค.๓ในวันนี้เป็นไปเพื่อการสร้างความชอบธรรมให้กระทรวงพลังงานและการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย ซึ่งไม่ตรงกับยุทธศาสตร์ของจังหวัดกระบี่ที่ต้องการพลังงานสะอาด แม้ว่ากระบวนการ ค.๓ จะผ่านไปได้ แต่เรายังคงยืนยันในเจตจำนงของประชาชนชาวกระบี่ ที่ไม่อาจยอมรับการให้มีโรงไฟฟ้าถ่านหินในพื้นที่ของจังหวัดกระบี่ได้ เราเชื่อว่าพลังอันยิ่งใหญ่และความบริสุทธิ์ใจของประชาชน มีมากกว่าการกระทำอันฉ้อฉลที่กำลังดำเนินอยู่ในขณะนี้ ประชาชนชาวกระบี่ขอยืนยันว่า จะร่วมกันปกป้องเมืองนี้ให้พ้นภัยจากหายนะโรงไฟฟ้าถ่านหินให้ถึงที่สุด

ด้วยพลังสำนึกรักษาแผ่นดิน
เครือข่ายปกป้องกระบี่จากถ่านหิน ๑๒ ต.ค.๕๗

งานแถลงข่าว “พื้นที่ชุ่มน้ำปากแม่น้ำกระบี่ภายใต้การรุกรานจากถ่านหิน”

กำหนดการงานแถลงข่าว
“พื้นที่ชุ่มน้ำปากแม่น้ำกระบี่ภายใต้การรุกรานจากถ่านหิน”
วันพฤหัสบดีที่ ๙ ตุลาคม ๒๕๕๗
ณ ห้องแถลงข่าว อาคารแคปปิตอล ชั้น G
สำนักงานกรีนพีซ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ถนนพหลโยธิน (เยื้องธนาคารออมสินสำนักงานใหญ่)

๐๘.๔๕ น. – ๐๙.๐๐ น. ลงทะเบียน รับเอกสาร
๐๙.๐๐น. – ๐๙.๔๕ น. งานวิจัยความหลากหลายทางชีวภาพของทะเลกระบี่
ดร.ไชยณรงค์ เศรษฐเชื้อ ภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
๐๙.๔๕น.– ๑๐.๓๐ น. พื้นที่ชุ่มน้ำปากแม่น้ำกระบี่กับปากท้องคนกระบี่
คุณอาหลี ชาญน้ำ นายกสมาคมคนรักเลกระบี่
๑๐.๓๐ น.- ๑๑.๑๕ น. วันแรกของปากแม่น้ำกระบี่สู่วันนี้พื้นที่ชุ่มน้ำนานาชาติ
คุณกิตติชัย เอ่งฉ้วน รองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกระบี่
๑๑.๑๕ น. -๑๑.๔๕ น. ทางรอดแรมซาร์ไซต์กระบี่
คุณหาญณรงค์ เยาวเลิศ คณะอนุกรรมการวิชาการพื้นที่ชุ่มน้ำ
๑๑.๔๕-๑๒.๑๕ น. ซักถาม
ผู้ดำเนินรายการ จริยา เสนพงศ์ กรีนพีซ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้

ติดต่อประสานงานเข้าร่วม กรวรรณ บัวดอกตูม โทรศัพท์ ๐๘๘ ๑๔๓ ๘๕๒๙ อีเมล์ kbuadokt@greenpeace.org
ติดต่อประสานงานสื่อมวชน สมฤดี ปานะศุทธะ โทรศัพท์ ๐๘๑ ๙๒๙ ๕๗๔๗ อีเมล์ spanasud@greenpeace.org
Poster9