ถ่านหินสะอาด ? : รวมภาพถ่ายถ่านหินจากกรีนพีซ

ในงานวันน้ำโลกปีนี้ได้เปิดตัวรายงานการพัฒนาน้ำโลกของยูเอ็น (WWDR) ฉบับที่ 5  โดยปีนี้วันน้ำโลกของยูเอ็นได้พูดถึงประเด็นเรื่องน้ำกับพลังงาน

ถ่านหินยังคงถูกจัดเป็นผู้ผลิตพลังงานที่ถูกใช้ติดอันดับโลก ซึ่งมีความเชื่อมโยงกับน้ำ ถ่านหินระบายออกมาทางน้ำเพื่อการอุปโภคบริโภค เป็นพิษต่อชั้นบรรยากาศ แหล่งกักเก็บน้ำ ต้นน้ำ แม่น้ำ ทั้งกระบวนการและการผลิตของถ่านหิน

ซึ่งรูปภาพดังกล่าวต่อไปนี้เป็นจุดจบของการดำรงอยู่ของผู้คน บ้านของพวกเขา พื้นที่ของพวกเขา ได้รับผลกระทบโดยตรงจากการผลิตไฟฟ้าจากถ่านหิน เพราะคนและสถานที่เหล่านั้นได้รับลำบากจากความขาดแคลนน้ำ ในปัจจุจบันได้เห็นการดำรงชีวิตของพวกเขา มีความอดอยากและต้องเผชิญกับผลกระทบทางด้านสุขภาพ ในยุคที่ความสมดุลของการผลิตพลังงานล้าสมัย

MNS Informal Settlement inMpumalanga, Emalahleni.

คนงานที่ MNS กำลังล้างทำความสะอาดสถานีใน Mpumalanga, Emalahleni ในแอฟริกาใต้ เขายืนอยู่ข้างๆ น้ำที่ถูกใช้ มลพิษทางน้ำจากถ่านหินเป็นปัญหาที่รุนแรงในแอฟริกาใต้ และขึ้นอยู่กับวิกฤติความขาดแคลนน้ำ หลายล้านครัวเรือนที่อาศัยอยู่โดยใช้น้ำน้องกว่า 25 ลิตรต่อคนในหนึ่งวัน  2 ล้านคนที่มีใช้น้ำโดยมาตาฐานที่มีการจัดหาให้ นี่คือภาวะคุกคามความมั่นคงทางสังคม โดยตัวเลขของผู้ประท้วงในการขาดแคลนน้ำเพิ่มขึ้นอย่างรุนแรงในช่วงปีที่ผ่านมา

การก่อตั้งอย่างไม่เป็นทางการของชุมชนมาสากานี ตั้งอยู่บนพื้นที่รอบนอกของเทศบาลท้องถิ่นอีมาลาเลนีในประเทศแอฟริกาใต้ ชุมชนนี้อยู่ห่างจากสถานีโรงไฟฟ้าถ้านหินดูวาห์ราว 1.5 ก.ม.   ขณะนี้ สมาชิกในชุมชนยังไม่ได้รับการจ่ายกระแสไฟฟ้าให้ใช้ และถูกมองว่าที่นี่มีการเก็บถ่านหินไว้สำหรับใช้ในบ้านเรือน โดยมีสถานีโรงไฟฟ้าเป็นผู้บริจาคให้ นอกจากนี้ น้ำที่พวกเขาได้รับจากทางเทศบาลก็น้อยเหลือเกิน จึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องอุปโภคน้ำซึ่งปนเปื้อนมลพิษที่พบได้ใกล้กับชุมชน

ทุ่งหญ้าเลี้ยงโคกระบือใกล้กับเหมืองถ่านหินแบบเปิดหมายเลข 1 ไบยินหัว ในเขตปกครองอูจิมชินตะวันตกของสหพันธ์ซิลิน กอล ภูมิภาคมอลโกเลียใน ประเทศจีน โรงไฟฟ้าถ่านหินแห่งใหม่ 16 แห่งและเหมืองแร่ในจีนจะสูบน้ำ 10,000 ล้านลูกบาศก์เมตรไปใช้ในปี 2015 และจะนำมาซึ่งวิกฤตการณ์น้ำอันรุนแรงในพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนืออันแห้งแล้งของประเทศ

เหมืองถ่านหินแบบเปิดเช็งลี่ ของเมืองซิลินฮอท ภูมิภาคมอลโกเลียใน ประเทศจีน ได้รุกล้ำเข้ามาในพื้นที่ทุ่งหญ้าสำหรับเลี้ยงสัตว์ 10,000 ล้านลูกบาศก์เมตรไปใช้ในปี 2015 และจะนำมาซึ่งวิกฤตการณ์น้ำอันรุนแรงในพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนืออันแห้งแล้งของประเทศ

ซาง ดาดี้ เกษตรกรจากชุมชนอาเดาไฮ มีบ่อน้ำที่ลึกถึง 150 เมตรอยู่บ่อหนึ่งที่เขาใช้ในการทดน้ำเข้าไร่ข้าวโพดของเขา ปีที่แล้ว เขาใช้พื้นที่ปลูกไป 20 มิว แต่สามารถทดน้ำได้เพียง 15 มิว(1 เฮกตาร์)เท่านั้น ปีนี้ เขาใช้พื้นที่ปลูก 15 มิว แต่สามารถทดน้ำได้เพียง 8 มิว และที่เหลืออีก 7 มิว นั้นไม่สามารถทำได้ นอกจากนี้ ระดับน้ำใต้ดินยังลดลงทุกๆปี และฝนก็ไม่ตกด้วย ข้าวโพดที่ปลูกก่อนเดือนที่แล้วก็ยังไม่เริ่มแตกหน่อ ในระยะเวลา 10 ปี บริษัทเชินหัวกรุ๊ป ซึ่งเป็นบริษัทของภาครัฐของจีน ได้ใช้ทรัพยากรน้ำจากทุ่งหญ้าออร์ดอสอย่างเอาเปรียบจนอยู่ในระดับที่น่าเป็นห่วง เพื่อใช้ในโครงการเปลี่ยนถ่านหินเป็นของเหลวของตนเอง (กระบวนการการผลิตเชื้อเพลิงเหลวจากถ่านหิน) และทิ้งน้ำเสียจากโรงงานอุตสาหรรมซึ่งมีสารพิษโดยผิดกฎหมาย การปฏิบัติการของบริษัทเชินหัวได้จุดชนวนให้เกิดความไม่สงบ และเป็นสาเหตุให้เกิดการทำลายระบบนิเวศน์อย่างร้ายแรง รวมทั้งการแปรสภาพเป็นทะเลทราย การกระทบต่อเกษตรกรที่เผชิญหน้ากับปริมาณน้ำที่ลดลงในที่ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นแหล่งทำการเกษตรที่อุดมสมบูรณ์แห่งหนึ่ง

ทะเลสาบซูบีนาวเออร์โดยรอบถูกล้อมด้วยบ่อน้ำหลายบ่อที่มีความลึก 300 เมตร ซึ่งเป็นตัวดึงเอาปริมาณน้ำมหาศาลจากทะเลสาบที่ปกติมีระดับน้ำน้อยกว่าครึ่งเมตรออกไป เป็นเวลา 3 ปีมาแล้ว ที่ทะเลสาบจะแห้งสนิทในระหว่างฤดูใบไม้ร่วง เขตปกครองวูเชิน สหพันธ์ออร์ดอส ภูมิภาคมองโกเลียใน ประเทศจีน การมีน้ำลึกนั้นเป็นสิ่งจำเป็น เนื่องจากข้อเท็จจริงที่ว่า ในระยะเวลา 10 ปี บริษัทเชินหัวกรุ๊ป ซึ่งเป็นบริษัทของภาครัฐของจีน ได้ใช้ทรัพยากรน้ำจากทุ่งหญ้าออร์ดอสอย่างเอาเปรียบจนอยู่ในระดับที่น่าเป็นห่วง เพื่อใช้ในโครงการเปลี่ยนถ่านหินเป็นของเหลวของตนเอง (กระบวนการการผลิตเชื้อเพลงเหลวจากถ่านหิน) และทิ้งน้ำเสียจากโรงงานอุตสาหรรมซึ่งมีสารพิษโดยผิดกฎหมาย การปฏิบัติการของบริษัทเชินหัวได้จุดชนวนให้เกิดความไม่สงบ และเป็นสาเหตุให้เกิดการทำลายระบบนิเวศน์อย่างร้ายแรง รวมทั้งการแปรสภาพเป็นทะเลทราย การกระทบต่อคนที่ปลูกพืชและเลี้ยงสัตว์ที่เผชิญหน้ากับปริมาณน้ำที่ลดลงในที่ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นแหล่งทำการเกษตรที่อุดมสมบูรณ์แห่งหนึ่ง

ทะเลสาบซูบีนาวเออร์ถูกรอบล้อมด้วยบ่อน้ำหลายบ่อที่มีความลึก 300 เมตร ซึ่งเป็นตัวดึงเอาปริมาณน้ำมหาศาลจากทะเลสาบที่ปกติมีระดับน้ำน้อยกว่าครึ่งเมตรออกไป เป็นเวลา 3 ปีมาแล้ว ที่ทะเลสาบจะแห้งสนิทในระหว่างฤดูใบไม้ร่วง เขตปกครองวูเชิน สหพันธ์ออร์ดอส ภูมิภาคมองโกเลียใน ประเทศจีน การมีน้ำลึกนั้นเป็นสิ่งจำเป็น เนื่องจากข้อเท็จจริงที่ว่า ในระยะเวลา 10 ปี บริษัทเชินหัวกรุ๊ป ซึ่งเป็นบริษัทของภาครัฐของจีน ได้ใช้ทรัพยากรน้ำจากทุ่งหญ้าออร์ดอสอย่างเอาเปรียบจนอยู่ในระดับที่น่าเป็น ห่วง เพื่อใช้ในโครงการเปลี่ยนถ่านหินเป็นของเหลวของตนเอง (กระบวนการการผลิตเชื้อเพลงเหลวจากถ่านหิน) และทิ้งน้ำเสียจากโรงงานอุตสาหรรมซึ่งมีสารพิษโดยผิดกฎหมาย การปฏิบัติการของบริษัทเชินหัวได้จุดชนวนให้เกิดความไม่สงบ และเป็นสาเหตุให้เกิดการทำลายระบบนิเวศน์อย่างร้ายแรง รวมทั้งการแปรสภาพเป็นทะเลทราย การกระทบต่อคนที่ปลูกพืชและเลี้ยงสัตว์ที่เผชิญหน้ากับปริมาณน้ำที่ลดลงใน ที่ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นแหล่งทำการเกษตรที่อุดมสมบูรณ์แห่งหนึ่ง

โรงไฟฟ้าขนาดใหญ่ที่สุด กำลังการผลิตกว่า 2625 เมกะวัตต์ของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย  ในอำเภอแม่เมาะจังหวัดลำปางทางตอนเหนือของประเทศไทย

ชายคนนี้ยืนอยู่หน้าอ่างเก็บน้ำสถานที่ที่โรงไฟฟ้าแม่เมาะปล่อยน้ำเสียจำนวนมากอย่างต่อเนื่อง  ชุมชนท้องถิ่นได้รับผลกระทบต่อสุขภาพและการเก็บเกี่ยว จากการปนเปื้อนซึ่งเป็นคดีความหลายคดีที่ฟ้องการไฟฟ้าผลิตแห่งประเทศไทยในและกระทรวงสิ่งแวดล้อมสำหรับความผิดพลาดในการรับมือกับมลพิษทางน้ำ

ภาพถ่ายของหญิงสาวจากหมู่บ้านแทตเลอร์ประเทศตุรกีท่ามกลางไร่องุ่นที่เป็นของครอบครัวของเธอ ซึ่งต้นองุ่นนั้นได้ล้มตายและได้รับสารพิษจากเถ้าและโลหะหนักจากโรงไฟฟ้า ชุมชนเรียกร้องให้โรงไฟฟ้ารับผิดชอบผลกระทบทางด้านสุขภาพที่เกิดขึ้นอย่างรุนแรงและ เถ้าที่ทำให้แม่น้ำแห้งผาก และพื้นที่สำหรับทำการเกษตรในพื้นที่

โรงไฟฟ้า Afsin-Elbistan A และ B ที่ Ogulhan-Kahramanmaras ในทางตะวันออกเฉียงใต้ของตุรกี ชุมชนเรียกร้องให้โรงไฟฟ้ารับผิดชอบผลกระทบทางด้านสุขภาพที่เกิดขึ้นอย่าง รุนแรงและ เถ้าที่ทำให้แม่น้ำแห้งผาก และพื้นที่สำหรับทำการเกษตรในพื้นที่

นักกิจกรรมกรีนพีซเอเชียตะวันออกที่บ่อกำจัดของเสียจากเถ้าถ่านหินที่ซึ่งของโรงไฟฟ้า Yuanbaoshan ใน Chifeng  ในมองโกเลีย ประเทศจีน  บ่อกำจัดของเสียตั้งอยู่ในลำธารเล็กๆ ที่ซึ่งมีโรงไฟฟ้าถ่านหินที่แบ่งออกเป็น 10 สถานี โดยแต่ละสถานีจะกลบเถ้าถ่านหินจากนั้นคลุมด้วยดิน ก่อนที่จะมีการเพาะปลูกบนผิวดิน ห่างจากนั้นเพียงไม่กี่กิโลเมตร เป็นสถานที่รีดนมของบริษัทนมวัวที่มีชื่อเสียง ในวันที่มีลมเถ้าถ่านหินก็จะถูกพัดพากระจายไปตามพื้นดิน ครอบคลุมไปด้วยพืชพันธุ์ ซึ่งวัวเหล่านั้นทานหญ้าเป็นอาหาร ซึ่งหญ้าที่วัวทานเข้าไป ส่งผลให้ผลิตภัณพ์นมวัว ลดลงเหลือแค่ 2 กิโลกรัมต่อวัน

แม้พายุฝนยามเย็นได้บดบังบางส่วนโรงไฟฟ้าเชินโตหมายเลข 2 เชินตู ในเมืองโชซู จังหวัดชางซี ประเทศจีน แต่สิ่งที่เห็นได้อย่างเด่นชัดอยู่เบื้องหน้าก็คือ บ่อกักเก็บเถ้าถ่านหิน เถ้าถ่านหินอันเป็นผลผลิตพลอยได้ที่เป็นของแข็งจากการเผาไหม้ของถ่านหิน คือแหล่งของเสียแข็งที่ใหญ่ที่สุดของจีน หลังจากการเผาไหม้ สารประกอบทางเคมีในถ่านหินจะกลายเป็นเถ้าถ่านหินที่ถูกเพ่งเล็งมากกว่าถ่านหินที่ยังไม่ผ่านกระบวนการ การทดสอบในห้องทดลองของกรีนพีซพบว่า ในเถ้าถ่านหินตัวอย่างนั้น มีโลหะหนักและสารเคมีที่แตกต่างกันกว่า 20 ชนิด เถ้าถ่านสามารถถูกลมพัดพาไปได้ไกล โลหะหนักสามารถซึมลงไปในน้ำใต้ดินและแม่น้ำได้อย่างช้าๆ และปนเปื้อนเข้าไปในห่วงโซ่อาหารได้โดยง่าย โรงไฟฟ้าถ่านหินกว่า 1,400 แห่งในจีนผลิตเถ้าถ่านได้ปริมาณเทียบได้กับสระว่ายน้ำโอลิมปิก 1 สระในทุกๆ 2.5 นาที และใน 1 ปี จะมีเถ้าถ่านหินถูกผลิตออกมากว่า 375 ล้านตัน

เถ้าถ่านหินรั่วไหลจากบ่อน้ำลงสู่แม่น้ำแดน ในเมืองเอเดนซึ่งเห็นได้อย่างชัดเจน. Duke Energy กล่าวว่า 50,000 to 82,000 ตันของเถ้าถ่านหินและน้ำกว่า   27 ล้านเกลลอนถูกปล่อยจากบ่อน้ำของโรงไฟฟ้าพลังงานไอน้ำสู่แม่น้ำแดน โรงไฟฟ้านี้ปิดตัวลงในปี 2012 แต่ยังคงรั่วไหลอย่างต่อเนื่องที่              นอร์ทแคโรไลนา สหรัฐอเมริกา

มอร์ริส ลอว์สัน ชาวประมง ถือเปลือกหอยแมลงภู่ที่ตายแล้วไว้เต็มฝ่ามือ เขาขุดมันมาจากก้นแม่น้ำแดนในเมืองแดนวิลล์ สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ.2014 ท่อน้ำขนาด 48 นิ้วท่อหนึ่งแตก และเถ้าถ่านหินพิษราว 50,000-82,000 ตันก็ได้เริ่มทะลักลงไปในแม่น้ำ สองถึงสามสัปดาห์ต่อมา ท่อที่สองก็แตกและได้ปล่อยสารอาร์เซนิคและโลหะหนักอื่นๆลงในแม่น้ำอีก สถานีโรงไฟฟ้าพลังงานไอน้ำแดน ริเวอร์เป็นโรงไฟฟ้าถ่านหินที่ผลิตไฟฟ้าขนาด 276 เมกะวัตต์ โดยมีบริษัทดุ๊ก อิเนอร์จีเป็นเจ้าของ สร้างขึ้นในปีค.ศ.1949 และปิดตัวลงในปีค.ศ.2012

© Chris Keane / Greenpeace

ผู้หญิงเก็บดินตะกอนดินใน  Mahasangvi Talab ประเทศอินเดีย รัฐบาลอินเดียวางแผนจะสร้างกลุ่มโรงไฟฟ้ากว่า 71 แห่งในบริเวณพื้นที่น้ำอย่ามากใน ทางตอนกลางของ   Maharashtra ที่ซึ่ง ชาวนากว่า 6000 คน ต้องเผชิญอยู่ในภาวะเสื่อมโทรมเพราะขาดน้ำจากระบบชลประทาน

คนท้องถิ่น ซึ่งมักจะเป็นเด็กๆ ได้เข้าไปเก็บเถ้าถ่านหินกลวงซึ่งมีน้ำหนักเบาและเป็นผลผลิตพลอยได้จากถ่านหิน ขึ้นมาจากแหล่งน้ำที่มีเถ้าลอยลอยอยู่เป็นจำนวนมาก บ่อกักเก็บแห่งนี้อยู่บริเวณรอบนอกของหมู่บ้านวิวเฮล ประเทศอินเดีย มันยังไม่ได้รับอนุญาตให้เป็นแหล่งทิ้งเถ้าถ่านของรัฐ โดยผู้เป็นเจ้าของก็คือสถานีโรงไฟฟ้าพลังงานความร้อนบูซาวัน (1420 เมกะวัตต์) เถ้าถ่านจากบ่อกักเก็บที่อยู่ไม่ไกลได้ปนเปื้อนสู่แหล่งน้ำแห่งนี้แล้ว และมันเป็นแหล่งน้ำที่ชาวบ้านใช้เพื่อวัตถุประสงค์ภายในหมู่บ้าน เนื่องด้วยมีสัญญากับบริษัทเอกชนต่างๆที่ต้องการวัสดุทำเซรามิค ชาวบ้านจึงใช้เวลานานหลายชั่วโมงเพื่อเก็บเถ้าถ่านหินกลวงใส่กระสอบ โรงไฟฟ้าต่างๆที่มีกำลังผลิตมากกว่า 80,000 เมกะวัตต์ (2) ได้ถูกเสนอในรัฐมหารัชตรา ซึ่งส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในอำเภอส่วนใน ทั้งนี้ คาดว่าโรงงานดังกล่าวมีความต้องการน้ำในปริมาณมหาศาลจากแม่น้ำและอ่างเก็บน้ำในอำเภอเหล่านี้

บารัดดิน ชาวประมงชราวัย 40 ปี ยืนอยู่หน้าบ่อน้ำของเขาในหมู่บ้านมะโครมัน ภูมิภาคกาลีมันตันตะวันออก ประเทศอินโดนีเซีย เขาได้กล่าวว่า ตั้งแต่เกิดเหมืองแร่ขึ้นใกล้ๆนี้เมื่อปีค.ศ.2007 ของเสียมีพิษจากเหมืองดังกล่าวได้ปนเปื้อนลงสู่แหล่งน้ำของเขา มันได้ทำให้ปลาของเขาตายเป็นจำนวนมาก และหยุดการเติบโตของไข่สัตว์น้ำด้วย การกระทำของเหมืองที่ไร้ซึ่งความรับผิดชอบได้ส่งผลกระทบต่อวิถีชีวิตของชุมชนใกล้เคียง

เรือบรรทุกถ่านหินแล่นมายังแม่น้ำมหากัม ในเมืองซามารินด้า ภูมิภาคกาลีมันตันตะวันออก เกาะบอร์เนียวของประเทศอินโดนีเซีย ทุกๆ2-3นาที ภูมิภาคกาลีมันตันตะวันออกนั้นถือเป็นภูมิภาคทีส่งออกถ่านหินที่สำคัญที่สุดของอินโดนีเซีย ในปีค.ศ.2011 มีถ่านหินมากกว่า 200 ล้านตันถูกส่งออกไป ถ้ามันเป็นประเทศประเทศหนึ่ง ก็นับได้ว่าเป็นผู้ผลิตถ่านหินที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 8 ของโลก การทำเหมืองถ่านหินเป็นสาเหตุให้เกิดมลพิษทางน้ำในแม่น้ำมหากัมเป็นวงกว้าง แม่น้ำสายนี้จะไหลผ่านป่าฝนและแหล่งอาศัยของปลาน้ำจืดสายพันธุ์พื้นเมือง 147 สายพันธุ์ การพังทลายของดินที่เกิดจากการตัดไม้ทำลายป่าและการทำเหมืองได้เพิ่มความเสี่ยงของการเกิดน้ำท่วมในภูมิภาคขึ้นอย่างรวดเร็ว ตั้งแต่ปีค.ศ.2010-2012 เมืองซามารินด้าได้บันทึกไว้ว่ามีน้ำท่วมทั้งหมด 28 ครั้ง จึงขึ้นชื่อว่าเป็นเมืองโกตา บานจีร์ หรือเมืองน้ำท่วม

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s